Skip to ContentSkip to Navigation
Over onsFaculteit WijsbegeerteNieuwsAgenda

Human Enhancement: Doe het Zelf (of niet?)

Symposium Wijsbegeerte van een bepaald Wetenschapsgebied
Voor studenten Wijsbegeerte van een bepaald Wetenschapsgebied en andere belangstellenden

De morele kanten van technologie: Ritalin voor de studie?
Frank Dost (Faculteit Wijsbegeerte, RUG)

Uit onderzoek blijkt dat een deel van de studenten Ritalin gebruikt om langer door te kunnen leren. Deze ontwikkeling heeft onmiskenbaar morele kanten, die lijken op de problemen die spelen rondom doping-gebruik bij topsport. De vraag naar de morele aanvaardbaarheid van 'enhancement' door middel van Ritalin ligt dus voor de hand. Maar voordat we daar een ethisch standpunt over in kunnen nemen, zullen we eerst kritisch naar begrippen als 'enhancement', 'technologie' en 'moraal' moeten kijken.

From Eden to Cyborgs: Enhancing Bodies, Perverting Nature
Dr. Jessica Robyn Cadwallader (Theorie en Geschiedenis van de Psychologie, RUG)

Contemporary visions of the future have a distinctly sci-fi edge, promising bodies and selves more and yet more astonishing. Scientific development has gained such speed that these fantastical imaginings of ourselves – whether mutant X-men, alien Superman, or technologically-supplemented Batman – seem more and more likely to become our realities. Transhumanists dream big, telling tales of humans capable of perfect rationality, of endless and absolute pleasure, of unmatched capacities for regeneration, or memory, or rationality, or morality, of endlessly flexible bodies, even of uploaded consciousnesses that have no need of the extension of ‘meat’ to exist. In reaction, those dubbed bioconservatives express anxieties about a loss of authenticity, of the superceding of what is god-given or natural, of the disappearance of what it is that makes us human.

Yet I argue that the conservative/progressive binary is misleading. Rather, both the liberalism of ‘transhumanists’ and the essentialism of ‘bioconservatives’ are ethically and politically problematic. The supposed self-evidence of what constitutes ‘enhancement’ and what does not conceals that it is bound up with very specific ideas of ‘the human,’ shaped by various forms of privilege. Similarly, essentialist ideas about ‘the natural’ in bioconservative accounts tend to reproduce quite narrow and politically problematic ideas of ‘the human’. A more robust engagement with the ethics and politics of technologies of enhancement, then, might help us imagine futures more radical than either of these ‘options,’ futures shaped by justice, futures in which difference can be more than mere deviation.
Laatst gewijzigd:30 oktober 2012 20:39