Skip to ContentSkip to Navigation
Over onsFaculteit WijsbegeerteOnderwijsSamenvattingen van scripties

Gerding, F.M.

Auteur: Frederik Gerding
Afstudeerjaar: 2012
Vakgroep: Geschiedenis van de Filosofie
Titel: Irony as a Postmodern Problem in the Writing of David Foster Wallace

Samenvatting:

Ironie is een begrip dat sinds Socrates een rol heeft gespeeld binnen literatuur en filosofie. Filosofen en schrijvers als Friedrich Schlegel, Søren Kierkegaard, Gustav Flaubert en Vladimir Nabokov gebruiken allemaal ironie in hun werk. Voor de Amerikaanse schrijver David Foster Wallace (1962-2008) was het gebruik van ironie problematisch geworden binnen de Amerikaanse cultuur en (postmoderne) literatuur. Voor hem is ironie niet langer meer een manier om kritisch naar de wereld te kijken maar is het juist een obstakel geworden dat verhindert dat schrijvers zoals hijzelf nog oprecht over de wereld kunnen schrijven. In mijn scriptie probeer ik deze kritiek te analyseren, ten eerste door middel van het werk van Søren Kierkegaard (voornamelijk The Concept of Irony en Either/Or) en ten tweede door middel van verschillende tijdgenoten van Kierkegaard (zoals Schlegel) en Wallace (zoals John Barth of Bret Easton Ellis) die juist wel voor de ironie kozen.

Er zijn veel overeenkomsten tussen het werk van Kierkegaard en Wallace. Allebei zien ze bijvoorbeeld ironie als een nuttig instrument om kritische afstand te kunnen nemen van de wereld, maar ook realiseren ze zich allebei dat ironie, als het te ver wordt doorgedreven, lijdt tot problemen. Ironie verhinderd oprechte communicatie tussen mensen en diegene die niet mee willen gaan met de ironie worden bestempeld als naief. Het zijn deze problemen waar Wallace zich vooral in zijn eerste boeken op richt. In boeken als Infinite Jest en Girl with Curious Hair laat hij de onderdrukkende werking van ironie zien. Ook realiseren Wallace en Kierkegaard zich dat ironie iets is wat moet worden overwonnen. Mensen moeten een bewuste, positieve, keuze maken voor een bepaalde manier van leven. Op deze manier gaan mensen van een negatieve vrijheid, verkregen door middel van ironie, naar een positieve vrijheid. Het is deze keuze voor positieve vrijheid die centraal staat in The Pale King, het laatste werk van Wallace.

Laatst gewijzigd:01 november 2013 11:52