Skip to ContentSkip to Navigation
Over onsFaculteit WijsbegeerteOnderwijsSamenvattingen van scripties

Jong, J.J. de

Vakgroep: Ethiek

Populisme en politieke identiteitsvorming:
Het ‘volk’ van Ernesto Laclau versus de ‘volkse elite’ van Hannah Arendt

Deze scriptie gaat over populisme, dat wordt beschouwd als politieke strategie om nieuwe collectieve identiteiten te smeden. Recente veranderingen binnen de partijendemocratie in (vooral) West-Europa en de Verenigde Staten hebben geleid tot een teloorgang van traditionele ideologische identiteiten en een vermindering van partijloyaliteit. Populisten spelen handig in op de electorale mogelijkheden die deze ontwikkelingen bieden, maar doen dit op een controversiële manier. Ook onder filosofen bestaat onenigheid over hoe dit fenomeen te beoordelen. Een interessant contrast is dat tussen de visies van Ernesto Laclau enerzijds en Hannah Arendt anderzijds. Laclau beoordeelt het populisme als positieve en emanciperende kracht, terwijl Arendt het ziet als een pseudo-politieke en zelfs gevaarlijke massabeweging. In deze scriptie wordt nader ingegaan op het contrast tussen beide auteurs. Hierbij nemen de termen ‘volk’ en ‘elite’ een belangrijke plaats in. In het laatste hoofdstuk zal de casus van Hugo Chavez in Venezuela aan bod komen, waarmee de praktische consequenties van het denken van Arendt en Laclau duidelijk worden. De casus wijst uit dat vooral Laclaus theorie tekortschiet, omdat deze te weinig oog heeft voor de keerzijden van populistische politiek. Hierbij valt vooral de plaats van de Rule of Law op, die zowel voor Laclau als voor Chavez van weinig belang lijkt te zijn.

Laatst gewijzigd:01 november 2013 11:40