Skip to ContentSkip to Navigation
Over onsFaculteit WijsbegeerteOnderwijsSamenvattingen van scripties

Reijnders, H.

Auteur: Henk Reijnders

Afstudeerjaar: 2004

Vakgroep: Praktische Filosofie

Scriptie:

De politieke implicaties van het authenticiteitsideaal van Taylor voor een multiculturele samenleving

Samenvatting:

De onderzoeksvraag van de scriptie luidt: Welke kritische kanttekeningen kunnen worden geplaatst bij de politieke implicaties van het authenticiteitsideaal van Charles Taylor voor een multiculturele samenleving met groepsrechten?

Taylor bespeurt in de Westerse wereld een wijdverbreid gevoel van malaise en een verlies van waarden en zekerheden.

 De moderne cultuur wordt gekenmerkt door een te ver doorgeschoten individualisme, een instrumentele rationaliteit en een politiek atomisme. Toch beoordeelt hij deze kenmerken niet uitsluitend negatief. Wel heeft hij bezwaren tegen de critici die geen oog hebben voor het morele ideaal van authenticiteit. Want, authenticiteit is voor hem een uitdaging, een ideaal dat moet worden nagestreefd. Dat ideaal doet een appèl op onze gemeenschappelijke waarden die ons eigen ik te boven gaan. Mensen zijn per definitie maatschappelijke wezens. Hun identiteit wordt gevormd door de erkenning van de culturele gemeenschap waarin zij leven. Culturele gemeenschappen moeten dan ook  worden beschermd. Voor onze zelfrealisatie zijn gedeelde waarden onmisbaar. Door met anderen naar “het Goede” te streven kunnen mensen authentiek levende mensen worden en een zinvol leven leiden.

Na te hebben gewezen op belangrijke historische aspecten in de ontwikkeling van de moraliteit in de Westerse samenlevingen beschrijft ik hoe Taylor zijn authenticiteitsideaal door een republikeinse visie tracht te verbinden met liberale vrijheid. Zo kunnen de politieke implicaties van zijn ideaal worden toegelicht.

De politiek-filosoof Habermas erkent eveneens het belang van culturele gemeenschappen. Toch vindt hij dat de republikeinen de politieke discussie ten onrechte versmallen tot een ethische. Daarom kiest hij voor een democratischer politieke gemeenschap, die voor hem een liberale is. Deze gemeenschap is gebaseerd op de rechtsstaat, waarbij moraliteit en recht afzonderlijke domeinen zijn. Zijn ideale gemeenschap kent geen bescherming van groepsrechten van culturele identiteiten. De kloof die ook hij onderkent tussen burgers en maatschappij/staat wil hij dichten door een discourstheorie. Die theorie lijkt mij ook voor Taylor van belang.

 

 

Laatst gewijzigd:01 november 2013 15:02