Skip to ContentSkip to Navigation
Over onsFaculteit WijsbegeerteOnderwijsSamenvattingen van scripties

Langenberg, A.

Auteur: Atte Langenberg
Afstudeerjaar: 2005
Vakgroep: Theoretische Filosofie

Scriptie:
Hoe leren we taal? Aangeboren kennis versus organisme-omgeving interacties.

Samenvatting:

De vraag die in deze scriptie centraal staat is hoe kinderen in staat zijn om een taal te leren, en in het bijzonder in hoeverre daar taalspecifieke aangeboren kennis voor nodig is. Met betrekking tot deze vraag zet ik eerst een rationalistische benadering uiteen – die aangeboren kennis noodzakelijk acht – en vervolgens werk ik een interactionistisch alternatief uit, dat een poging is om die noodzaak weg te nemen en een verklaring te geven zonder taalspecifieke aangeboren kennis.

            De rationalistische benadering zet ik uiteen aan de hand van Noam Chomsky en Jerry Fodor en zij kenmerken zich door de nadruk op logische en conceptuele analyses van een specifiek probleemgebied – zoals het menselijk taalvermogen en rationeel gedrag. Zij analyseren de formele structuren die volwassen gedrag in dit gebied reguleren en op basis van logische argumenten over de leerbaarheid van deze structuren komen zij tot conclusies over de aangeboren kennis die noodzakelijk is om het bestaan van deze formele structuren mogelijk te maken. Dit brengt Chomsky tot de nood-zaak van een aangeboren Universele Grammatica om het leren van grammatica mogelijk te maken en Fodor tot de noodzaak van een aangeboren denktaal om het leren van semantiek en rationeel gedrag mogelijk te maken.

            Hoewel de theorieën van Fodor en Chomsky qua logische coherentie zeer sterk staan, is hun beeld van de ontwikkeling van kinderen en de manier waarop zij taal leren mijns inziens erg abstract en ik vermoed dat zij op logische gronden factoren buitensluiten die wel degelijk van belang zijn voor deze ontwikkeling en voor het leren van taal. De interactionistische benadering – die ik uitwerk aan de hand van Andy Clark, Michael Tomasello en Peter Hobson – legt de nadruk juist op het stap voor stap volgen van de ontwikkeling van een echt, levend kind, dat opgroeit in een omgeving die fysieke en sociale interacties biedt en culturele informatie bevat. De nadruk ligt op de algemene ontwikkeling van het kind terwijl het in interactie met zijn ouders en zijn omgeving de complexe cultuur – en daarmee de taal – van zijn ouders overneemt.              

De vraag die ik in deze scriptie probeer te beantwoorden is of de nadruk op (sociale) inter-acties met de omgeving een verklaring kan geven voor taalverwerving en rationeel gedrag, zonder de specifieke aangeboren kennis die de rationalistische benadering daartoe veronderstelt.          

 

Laatst gewijzigd:01 november 2013 15:02