Skip to ContentSkip to Navigation
OnderwijsStudievoorlichtingMeer keuzeactiviteitenScholierenacademieStudieondersteuningProfielwerkstukAlfasteunpuntEngels

Afrikanen in de wereld, werelden in Afrika

Schrijfster Chimanda Ngozi Adichie op de cover van een tijdschrift
Schrijfster Chimanda Ngozi Adichie op de cover van een tijdschrift

Stel je gaat op reis naar Nigeria. Hoe goed let je op je tas? Heb je daarover een ander gevoel wanneer je in Europa reist? Toen de jonge Nigeriaanse schrijfster Chimanda Ngozi Adichie naar Londen kwam voor een prijsuitreiking werd haar handtas gestolen. "I've never had any problems in Lagos," she says, "so to come to London and have it happen here ..." Adichie houdt ervan om vooroordelen en stereotype gedachten aan de kaak te stellen. Als dat jou ook aanspreekt, dan heb je nu je ideale profielwerkstuk gevonden! Maak je PWS Engels, aardrijkskunde, maatschappijleer over het Afrika van nu en moderne Afrikaanse schrijvers.

Ons beeld van Afrika, klopt dat wel?

Veel Europeanen hebben een negatief beeld van Afrika. Een continent vol armoede, corruptie, oorlog, ziekte en honger, waar nooit iets veranderd. En dat terwijl de snelst groeiende economieën van de wereld in Afrika liggen, onze boontjes uit Senegal komen en er 650 miljoen Afrikanen een mobiele telefoon hebben (meer dan in Europa). We denken aan Afrikanen in lemen hutjes met rieten daken die kilometers moeten lopen naar de dichtsbijzijnde kraan. Terwijl er vijftig miljoenensteden in Afrika liggen. Daar klopt dus iets niet. Is ons beeld verkeerd of is het gewoon niet compleet en zijn er verschillende werelden in Afrika te ontdekken?

Hoe zit dat precies? Waar komt ons beeld van Afrika vandaan en hoe houden we dat in stand? Geven de media alleen maar berichten door over Afrika die ons stereotype beeld bevestigen? Of zijn er wel andere berichten, maar hebben we zelf alleen maar oog en oor voor wat we toch al dachten? Voor je PWS aardrijkskunde, maatschappijwetenschappen, Nederlands, Engels of Frans kun je hiermee aan de slag. Volg eens een paar weken wat er over Afrika verschijnt in Nederlandse (of Engelse/Franse) kranten, tijdschriften en op TV. Wat past in ons stereotype beeld en wat niet? Je kunt dit combineren met interviews/enquêtes, wat denken mensen in die periode over Afrika gehoord te hebben? Je kunt je ook verdiepen in alternatieve bronnen van informatie, zoals bijvoorbeeld de videoblog What's up Africa, waar Ikenna Azuike op een grappige manier het Afrikaanse nieuws volgt. Op de site van RNW (Radio Netherlands Worldwide) kun je Azuike volgen, maar er is veel meer Afrikaans nieuws en bijvoorbeeld ook de cartoon van de week te vinden. Welk beeld komt daaruit naar voren? En hoe zit het met romans? Verandert je beeld van Afrika door het lezen van moderne romans die in Afrika spelen? En speelt de schrijver met de westerse vooroordelen over Afrika?

Afropolitans, jonge hippe schrijvers met Afrikaanse roots

Afropolitan, een samensmelting van African cosmopolitan. De term werd voor het eerst gebruikt in 2005, in een essay van Taiye Tuakli-Wosornu. Het gaat om jonge goedopgeleide stadsmensen, veel vrouwen, met roots in Afrika, die overal ter wereld kunnen wonen. Afrikanen die willen laten zien dat er in hun continent meer is dan alleen maar oorlog en armoede, er bloeit juist een rijke cultuur. De jonge hippe schrijvers, musici en kunstenaars willen niet alleen maar het stempel 'Afrikaan' krijgen. Ze willen gewaardeerd worden voor het werk dat ze maken. 'Wij zijn geen Afrikaanse auteurs, wij zijn auteurs'. Schrijfster Adichie zegt daarover: "Americans think African writers will write about the exotic, about wildlife, poverty, maybe Aids. They come to Africa and African books with certain expectations. I was told by a professor at Johns Hopkins University that he didn't believe my first book [Purple Hibiscus, published in 2003] because it was too familiar to him. In other words, I was writing about middle-class Africans who had cars and who weren't starving to death, and therefore to him it wasn't authentically African." Adichie trok net als veel andere Afropolitans weg uit het land van haar ouders om de wereld te ontdekken, te studeren aan westerse universiteiten, maar ook om verschillende culturen met elkaar te mengen. Hoe past deze instelling in het huidige integratiedebat? Wat is nu eigenlijk je cultuur? Als je niet in het land bent opgegroeid waar je ouders vandaan komen, wat is dan je culturele identiteit? Dit is een thema wat je in veel boeken van Afropolitans kunt vinden.

En deze jonge schrijvers worden meer en meer gehoord: ze winnen prijzen met hun boeken en mengen zich ook in het politieke debat. Dat maakt ze bijzonder interessant voor een PWS Engels/maatschappijwetenschappen. Neem bijvoorbeeld Chimanda Ngozi Adichie, die onlangs een open brief schreef aan de president van Nigeria. Een dringende oproep om in tijden van ontvoeringen van schoolmeisjes echt leiderschap te tonen. Deze bijzondere schrijfster is een PWS meer dan waard!

Hier een aantal boeken die passen bij dit thema

We need new names
We need new names

De boeken

Noviolet Bulawayo: We need new names

De eerste helft van dit boek speelt in Zimbabwe, waar een vriendenclub van arme kinderen kattenkwaad uithaalt en spelletjes doet. Het leven is niet gemakkelijk, maar ze hebben elkaar en hun dromen. In het tweede deel in hoofdpersoon Darling in Amerika terechtgekomen bij haar tante. Hier lijken alle dromen in vervulling te gaan of zijn dromen toch bedrog? Een met vaart geschreven boek over opgroeien in twee werelden. Noviolet Bulawayo werd met deze debuutroman direct genomineerd voor de Man Booker Prize!

Petina Gappah: An Elegy for Easterly

An Elegy for Easterly van de Zimbabwaanse Petina Gappah is een serie korte verhalen. Op deze manier kan Gappah het Zimbabwe laten zien van de allerarmste straatkinderen tot aan de hoogopgeleiden en de elite. Mooie verhalen, over gewone levens. Gappah beschrijft wel ellende en verdriet, maar nooit zonder humor en menselijkheid. Bijvoorbeeld over de oude man die na een leven hard werken geen pensioen blijkt te hebben, maar wel danskampioen in de plaatselijke disco wordt. Een warm boek!

Chris Cleave: the Other Hand

De Britse Chris Cleave groeide op in Kameroen. Europa en Afrika brengt hij bij elkaar in zijn boek The Other Hand, waarin een Nigeriaanse asielzoekster en een Britse tijdschriftredactrice allebei als verteller fungeren. Wat hebben ze precies met elkaar te maken en hoe kunnen ze elkaar helpen? Een meeslepend boek geschreven met een goed gevoel voor humor. Maar het geeft ook een kritische blik op immigratiebeleid en westerse belangen in het olierijke Nigeria.

Alexander McCall Smith: The No.1 Ladies' Detective Agency

Alexander McCall Smith, geboren in Rhodesië, debuteerde in 1999 met The No.1 Ladies' Detective Agency. Inmiddels heeft hij een hele serie geschreven over het detectivebureau dat gevestigd is in Gaborone, de hoofdstad van Botswana. De serie is een detectiveserie met als hoofdpersoon Precious Ramotswe, de eerste vrouwelijke privédetective in Botswana. Verschillende thema's komen naar voren in de boeken, zoals AIDS, feminisme, de traditionele Afrikaanse maatschappij, het Christendom versus traditionele geloven en het algemene leven in het zuiden van Afrika en de kijk op onder andere urbanisatie. Welke vergelijkingen zie jij in de hedendaagse cultuur en maatschappij in het zuiden van Afrika of in Botswana in het bijzonder?

Americanah
Americanah

Chimanda Ngozi Adichie: Americanah

Ifemelu is een Nigeriaanse die in Amerika een succesvol bestaan heeft opgebouwd dankzij haar blog over ras en racisme. Zij kan als zwarte buitenstaander daarin zeggen wat zwarte en blanke Amerikanen niet durven of kunnen. Wanneer ze terugkeert naar Nigeria blijkt ze daar ook een buitenstaander. Zij is de Americanah. Een veelgeprezen boek vol interessante gedachten en personages met een goed verhaal.

Ghana must go
Ghana must go

Taiye Selasi: Ghana must go

Dit boek draait om chirurg Kweku Sai en zijn familie. Het verhaal begint bij de dood van Kweku in zijn nieuwe huis met nieuwe vrouw in Accra, Ghana. Via de verhalen van Kweku's eerste vrouw en zijn vier kinderen reizen we door de tijd en over de wereld. Een familie tussen ambitie en eenzaamheid, vooral op zoek naar elkaar en vaste grond onder de voeten. Een heel bijzonder boek. Niet gemakkelijk, maar zeker de moeite waard.

Terug naar Mama Afrika, papa Engeland | Terug naar Afrika groeit op..

Laatst gewijzigd:09 oktober 2017 14:16