Skip to ContentSkip to Navigation
OnderwijsStudievoorlichtingMeer keuzeactiviteitenScholierenacademieStudieondersteuningProfielwerkstukAlfasteunpuntReligie en Conflict

Celal Altuntas

‘Ik was zo’n radicale jongen waar IS op loert'

Maatschappelijk werker, ex-radicaal en PKK-strijder, auteur van twee boeken. De auteur van het boek  ’Het dorp van de zeven broers” Celaleddin Altuntas is in 1972 geboren in een klein dorpje in het oosten van Turkije genaamd Diyarbekir. Onlangs was hij te zien in Jinek (vanaf min. 24.24), verscheen een artikel over hem in Trouw en kwam zijn nieuwste boek uit: Het is je zusje!

Celal Altuntas bij zijn boekpresentatie van 'Het is je zusje!'
Celal Altuntas bij zijn boekpresentatie van 'Het is je zusje!'

In ’Het dorp van de zeven broers’ vertelt Reber Havin het ontroerende verhaal van zijn veelbewogen jeugd in een piepklein dorpje in Zuidoost-Turkije. Hij groeit er op te midden van de Koerden en wordt zich er steeds meer van bewust dat er een kloof gaapt tussen zijn volk en de Turken. Hoewel hij op school voortdurend te horen krijgt dat alle moslims broeders zijn, merkt hij steeds vaker dat de Koerden (toch ook moslims) stelselmatig onderdrukt en gekleineerd worden. Met de jaren neemt zijn belangstelling voor zijn identiteit toe, en uiteindelijk besluit hij, amper volwassen, om zich bij de pkk aan te sluiten en te gaan strijden voor de Koerdische zaak. Die beslissing zal verstrekkende gevolgen hebben en er uiteindelijk toe leiden dat hij naar Nederland moet vluchten.

“Religie had mij van kinds af in haar macht en gaf mij geen ruimte om na te denken. Mijn lichaam was wel van mij, maar geestelijk werd ik gestuurd door de normen en waarden van het religieuze systeem. Ik was een gijzelaar van religie en elke kritiek op mijn religie zag ik als een aanval en bedreiging. De rollen zijn nu omgedraaid en ik bepaal zelf wanneer ik religie toelaat tot mijn leven. Deze ommekeer is het gevolg van mijn persoonlijke ontwikkeling en het feit dat ik mezelf over mijn eigen waarden en normen ging bevragen.”

“Hoewel minder sterk dan vroeger is religie in de westerse wereld nog altijd sterk aanwezig. Religie heeft twee kanten: een gewelddadige en een sociale. Geweld is voor religie een middel om zelf in stand te blijven, en met geweld bedoel ik niet alleen fysiek ook psychisch geweld. Religie is een systeem en om het systeem bij elkaar te houden en te verspreiden onder haar aanhangers, of om nieuwe aanhangers te werven, heeft religie in het verleden geweld gebruikt en dat doet ze in de hedendaagse tijd nog steeds.”

“In mijn werk ligt de combinatie van geloof, geweld en radicalisering vaak net onder de oppervlakte. Voorbeeld: een verder zeer aimabele man zei eens: ‘Als mijn zoon zich bekeert tot het christendom, zal ik hem onthoofden.’”
Laatst gewijzigd:27 oktober 2016 11:04