Skip to ContentSkip to Navigation
OnderwijsStudievoorlichtingMeer keuzeactiviteitenScholierenacademie
Header image Blog: Dit is wetenschap

Accent als aandoening

Datum:27 juni 2017
Accent als aandoening
Accent als aandoening

Soms zie je in het nieuws berichten voorbijkomen die zo bizar klinken dat ze bijna niet waar kunnen zijn. Denk maar eens aan de berichten over mensen die uit een coma ontwaken en plotseling alleen  een andere taal spreken, die ze eerder niet beheersten. Nu blijkt dat dit soort nieuwsberichten inderdaad iets spectaculairder klinken dan dat het in werkelijkheid is. Wat er bij deze patiënten aan de hand is, weten we niet. Wat wel regelmatig gerapporteerd wordt zijn mensen die met een vreemd accent spreken na beroerte te hebben doorgemaakt, dit fenomeen noemen we FAS of Foreign Accent Syndrome. Stefanie Keulen doet onderzoek naar dit fenomeen.

Waar het volgens de krantenartikelen nog redelijk rooskleurig klinkt, je spreekt ten slotte opeens een vloeiend in een ander accent zonder de geassocieerde taal of talen te kennen, brengt FAS in werkelijkheid veel persoonlijke problemen met zich mee. Patiënten merken dat de omgeving zich anders opstelt omdat hun spraak is veranderd. Ze voelen zich hierdoor minder serieus genomen. Uit het onderzoek van Keulen bleek dan ook dat wanneer luisteraars van patiënten met FAS moesten beoordelen wat voor taal ze spraken men zelden de moedertaal van de patiënten raadde.  In totaal werden er wel meer dan tien soorten moedertalen geassocieerd met de spraak van de patiënten.

Hoe kan het nu dat mensen met deze aandoening opeens met een zeer sterk accent spreken? Ook hier heeft Keulen onderzoek naar gedaan. Over het algemeen komt een FAS voort uit neurologische schade die is opgelopen, maar ook psychiatrische stoornissen en kaakchirurgie kunnen ervoor zorgen dat je FAS krijgt. In sommige gevallen ontstaat FAS ook op ontwikkelingsbasis en in dat geval is het zo dat kinderen van jongs af aan al met een ‘vreemd’ accent spreken.

De oplossing? Een daadwerkelijke oplossing voor het syndroom is er niet, maar therapie op het gebied van spraak, maar zeker ook psychologische hulp kunnen bevorderlijk zijn. Volgens Keulen moet het gehele plaatje goed in beeld worden gebracht.  Wanneer is het syndroom ontstaan? Zijn er andere taal- en spraakstoornissen aanwezig? Zijn er ernstige psychische problemen aanwezig? Op basis van deze informatie kan een behandelplan worden opgesteld. Deze verschilt van patiënt tot patiënt.

Reacties

Reacties laden...