Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Wind tegen / Robbert Coops

De Paddepoel. Het klonk als Nova Zembla. En zo leek het ook. Voor inwoners en studenten zo’n dertig/veertig jaar geleden was het gebied echt een brug te ver (temeer daar de busverbinding beperkt was, het er altijd waaide en meestal stormde, het onophoudelijk regende dan wel hagelde en er verder geen sfeer, laat staan enige vrolijkheid, of enige interessante voorziening te vinden was). Paddepoel was gewoon een kale, weinig karaktervolle nieuwbouwwijk. En dat zou een tijd ook zo blijven.
Ten noorden van die nieuwbouwwijk begon het universiteitscomplex met de WSN-hoogbouw, het Zernike-complex, het sportcentrum en het kernfysisch versnellersinstituut. Wat dat laatste was of deed heb ik nooit begrepen en veel aanvechting om er eens langs te gaan had ik ook niet, want het lag nog excentrischer dan de andere universitaire voorzieningen. En erg uitnodigend was het allemaal toch al niet met al die weilanden.
De subfaculteit geografie huisde op twee etages in het WSN-gebouw. Waarom die geografische (?) keuze indertijd was gemaakt is mij nooit duidelijk geworden. Er bestonden immers weinig wetenschappelijke, intercollegiale contacten met wiskunde, natuurkunde, sterrenkunde of econometrie. Een gemiste kans voor interdisciplinair onderzoek waar universitaire bestuurders en studenten zo vurig voor pleitten?
De faculteit kwam oorspronkelijk uit de binnenstad. De Kraneweg om precies te zijn. Ouderejaars hadden dat niet altijd door. Toen ik – als lid van het dagelijks bestuur – alle ingeschreven studenten die zich al een tijd niet hadden gemanifesteerd had uitgenodigd voor een persoonlijk gesprek om samen met de studentendecaan te bekijken hoe hun studie kon worden afgerond bleef het stil. Er kwam helemaal niemand om precies te zijn. Dat was raadselachtig. Uiteindelijk bleek dat het merendeel zich gewoontegetrouw naar de Kraneweg had begeven. Omdat daar geen bekenden of andere herkenningspunten waren fietsten zij onverrichterzake weer naar huis. De tocht naar de Paddepoel bleek voor hen een letterlijk onbegaanbaar traject. En dat gold ook voor hun (onvoltooide) studie. Het is kortom de schuld van de locatiekeuze geweest dat zovelen hun academische titel niet hebben gehaald. De tegenwind van een guur academisch klimaat heeft zijn slachtoffers gemaakt. In Paddepoel wel te verstaan.

Robbert Coops  (1949) / sociale geografie 1978

(thema: Bij weer en wind)

Laatst gewijzigd:08 oktober 2014 16:53