Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Oudejaarsnacht / Klaas Tuinema

Van goede voornemens moest ze niets hebben,mijn Marieke.

“Als je wat wilt, dan doe je het, en als je iets niet wilt, dan doe je het niet. Punt uit. En waarom wachten tot 1 januari? En om ze bekend te maken klopt natuurlijk al helemaal niet.

Je vraagt in wezen steun aan je omgeving: jongens, help me als ik iets niet doe wat ik eigenlijk wil of omgekeerd.”

Ik vond het waar maar jammer.

Twee maal lang, één maal kort. Mijn bel. Marieke aan de deur.

Of ik zin had om met oud en nieuw mee te gaan naar haar ouders. Ze waren met kerstmis altijd weg, maar met oud en nieuw kwam iedereen.

Bij haar vier oudere zussen had ze niets in te brengen overigens.

Marieke niets in te brengen? Dat leek mij stug. Ik wilde dat wel eens meemaken.

En, lieve dochters, hebben jullie nog goed voornemens voor het nieuwe jaar?

“Doe ik niet aan.”

“Wat, doe ik niet aan. Doe ik niet aan ?”

“Ik kan mij jouw voornemen voor het afgelopen jaar anders nog heel goed herinneren.”

“Ja: dit jaar word ik niet verliefd. Geen mannen dus. Ik ga hard aan ’t werk en eind van ’t jaar studeer ik af !”

“Hebben we een afstudeerfeest gemist ?”

De zusjes roken bloed, dat was duidelijk.

Marieke verschafte zich even een time-out door een hap oliebol.

Haar repliek was verbluffend in zijn eenvoud:“Sommige dingen gebeuren nu éé nmaal,en andere moeten daardoor even wachten !”

Een zalige glimlach en twee grote pretogen die mij aankeken.

Haar vader kwam binnen met glazen champagne.

Mijn voornemen voor het nieuwe jaarstond mijineens helder en duidelijk voor de geest: zij wordt de vrouw van mijn leven!

De klok sloeg twaalf.

Klaas Tuinema (1949) / geneeskunde 1975

(thema: oudejaarsnacht)

Laatst gewijzigd:04 augustus 2014 10:20