Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Die collegezaal / Mathilde Broeks

Ruim een maand woonde ik op kamers in de Oosterpoort, toen ik mijn debuut maakte als studente rechtsgeleerdheid. Het was maandag 4 september 2006, ik herinner het mij nog goed. Met een herfstfrisse neus arriveerde ik die ochtend bij bioscoop Pathé, alwaar mijn eerste hoorcollege algemene rechtswetenschap zou plaatsvinden in een van de filmzalen. In mijn zorgvuldig samengestelde outfit liep ik de ‘collegezaal’ enigszins gespannen binnen. Vanuit de schemerige hoeken van de zaal heette een menigte sfeerlampen mij welkom. Ook klonk er muziek. De jazzy klanken van Take Five zweefden door de ruimte. Ik installeerde me in een roodfluwelen fauteuil op een van de achterste rijen van de tribune, waar ik mezelf veilig achtte voor vragen van de docent.

Even dacht ik in een idyllisch schouwspel te zijn beland. In de theatrale atmosfeer van de zaal oogde iedereen rondom mij sereen en opgewekt. Braaf plaatste ik mijn nog ongeschonden collegeblok op mijn schoot. Hoewel de klok negen uur sloeg, was professor Brouwer nog nergens te bekennen. Het studentenjargon had ik niet bestudeerd, dus van het academisch kwartiertje was ik niet op de hoogte. Plots was het moment echter daar en ontwaarde ik een vaag silhouet voor het filmdoek. De film begon te spelen met professor Brouwer in de hoofdrol. ‘Hoe verder uw studie vordert, hoe harder de banken,’ begon hij, waarna ik besloot met volle teugen van het privilege van de eerstejaarsstudent te genieten. De schoonheid van het juridisch idioom deed mij wegzwijmelen in mijn stoel. Het tentamen algemene rechtswetenschap resulteerde dan ook in een herkansing.

We zijn zeven jaar verder. Het is maandag, zes uur in de ochtend. Amsterdam ontwaakt en mijn werk roept. De radio brengt Take Five ten gehore en ik waan mij terug in de tijd, in die collegezaal van toen.

Mathilde Broeks (1988) / Rechtsgeleerdheid 2011

(Thema: Die collegezaal)

Laatst gewijzigd:24 maart 2017 17:10