Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Die collegezaal / Jannie Rozema

Voor psychologiestudenten is het ongewoon om zo vroeg al naar college te komen. Om half 9 sluit de conciërge de deuren en daarna komt er niemand meer in. We schrijven een vrijdagmorgen in 1976 als de collegezaal van Neurologie van het Academische Ziekenhuis volloopt. De collegezaal is een oplopende zaal met vaste tafelbladen en klapstoeltjes en voorin een toonbank waarachter de professor staat die ons inwijdt in de ontwikkelingsneurologie. De zaal ademt nog de sfeer van de vijftiger jaren: grijstinten, lichtval door grote ramen en zeil op de vloer. In deze zaal gaat de aandacht alleen naar de professor uit. De colleges Neurologie zijn razend populair, hier leren we concrete zaken over hoe het brein het menselijk gedrag bepaalt. Professor Le Coultre is een inspirerende docent. Voor de toonbank doet hij voor hoe de grove motoriek van de Chorea van Huntington gaat en waar de verschillen zitten met een Parkinson.

Vandaag zitten meer dan honderd studenten in de collegezaal. De vorige week heeft professor Le Coultre ons beloofd dat hij een klinische les zal geven en een patiënt zal demonstreren. Klokslag half 9 komt de professor door een deur achter de toonbank de zaal in. Hij komt regelrecht uit de kliniek, gekleed in een witte doktersjas. “Goedemorgen, ik ga met u de afasie behandelen en de verschillende vormen uitleggen.” Als het college vordert, hangt het verlangen naar een echte afasiepatiënt in de lucht. “Nu zal ik u een patiënt tonen, u moet muisstil zijn en niet interfereren”. De deur naar de kliniek zwaait open en een meisje van amper acht jaar staat in de deuropening. Professor Le Coultre tilt haar op de toonbank en zegt: “Zo, nu gaan we iets laten zien waar zij niks van snappen”. Het meisje lacht. We houden onze adem in als ze geen kleuren van voorwerpen kan benoemen, maar we zijn opgelucht als ze wel kleuren kan herkennen en aanwijzen. Na een kwartier brengt professor Le Coultre haar terug naar de kliniek. Zonder die twee is de collegezaal leeg, de ziel is eruit. In een collectieve beweging pakken we onze tassen in en verlaten we de collegezaal.

Jannie Rozema (1955) / psychologie, 1982

(thema: Die collegezaal)

Laatst gewijzigd:08 oktober 2014 16:55