Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Altijd scheen de zon / Fienke Smit

Eenmaal op kamers woonde ik nabij het spoorviaduct. Het geluid van rangerende treinen ging deel uit maken van mijn dagen en mijn nachten. Alle keren dat ik over het viaduct ging om me onder te dompelen in de verlokkingen van het stadscentrum zag ik de trein naar mijn voormalige woonplaats gereed staan op perron 1B. Een prettig idee mijn vleugels uit te kunnen slaan terwijl de verbinding met het ouderlijk huis letterlijk om de hoek lag.

We woonden met zijn vieren in een slecht onderhouden bovenhuis. Vier heel verschillende mensen met heel verschillende verhalen. Ons verbond vormde zich rond de gedeelde keuken en de gedeelde liefde voor de kat. De dagen vulden zich vanzelf en regen zich moeiteloos aaneen. Het gevoel van vrijheid dat ik ervoer zou mij nooit helemaal meer verlaten.

In de zomer klommen we via een steile ladder het dak op om te zonnen. De aanblik van de omringende, oude, scheve daken, van schoorstenen, antennes en dakramen had voor mij als fervent lezer van Karlsson en Minoes iets vertrouwds.

Mijn herinneringen zijn gekleurd. Zo meen ik dat we nogal vaak het dak opklommen, omdat het in die jaren eigenlijk altijd zomer was.

Fienke Smit (1967) / geschiedenis 1992

(thema Zomer in Stad)

Laatst gewijzigd:04 augustus 2014 10:20