Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf betrokkenAlumnus schrijft verhaal

Thema: 'Bij weer en bij wind'

Bij weer en wind / Mathilde Broeks

In het najaar van 2007 zag ik hem voor het eerst. Een gure rukwind kwelde mijn gezicht en de hemel kon zijn tranen ternauwernood bedwingen. Naakte bomen staarden mistroostig voor zich uit. Met verkleumde schouders stond ik in de rij bij de notenkraam op de Vismarkt. Vanuit mijn rechterooghoek zag ik een mannelijke verschijning aan komen waggelen.

De eerste tzatziki / Tonko Ufkes

Als laatste waren we klaar met het tentamen en zodoende liepen we vrijwel tegelijk de Lutke Nieuwstraat in, op weg naar huis. Zij zag er prachtig uit, helemaal in rood en ze had zelfs een rood parapluutje opgestoken tegen de beginnende regen. Zelf klapte ik een oud, groen exemplaar open.

‘Bij weer en wind’ / Henk Marius Jansen

Alleen in Groningen bleek er nog een plaats, toen ik in 1961 pas eind september van het kanaaleiland Jersey terugkwam om me nog in te schrijven voor de studie tandheelkunde. Het regende hard toen ik na een lange treinreis aankwam en een man op het trottoir van de Oude-Ebbingestraat vroeg hoe ik het snelst in Corpus den Hoorn kon komen, waar een kamer zou zijn.

Het eind van de tegenwind / Koen de Kruif

Paddepoel hield nog op na het Scheikundegebouw aan de Nijenrode. Vanaf de derde verdieping keek je naar het Versnellerinstituut en daartussen helemaal niets. Niets? Nee, ergens voorbij de helft stonden daar een aantal kleine windmolens naast een huisje. Dat was de keet van het energiepracticum.

Wind tegen / Robbert Coops

De Paddepoel. Het klonk als Nova Zembla. En zo leek het ook. Voor inwoners en studenten zo’n dertig/veertig jaar geleden was het gebied echt een brug te ver (temeer daar de busverbinding beperkt was, het er altijd waaide en meestal stormde, het onophoudelijk regende dan wel hagelde en er verder geen sfeer, laat staan enige vrolijkheid, of enige interessante voorziening te vinden was).

De dubbele paraplu / Tonko Ufkes

Als laatste waren we klaar met het tentamen en zodoende liepen we vrijwel tegelijk de Lutke Nieuwstraat in, op weg naar huis. Zij zag er prachtig uit, helemaal in rood en ze had zelfs een rood parapluutje opgestoken tegen de beginnende regen. Zelf klapte ik een oud, groen exemplaar open.