Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf actief

Twee gedichten van Remco Ekkers naar aanleiding van de Groenlandreis 2012

De kinderen van Groenland


De kinderen van Groenland
met hun mobieltjes, hun verlangen
naar contact, naar de wereld.

Zij lijken op onze kinderen
maar ze zijn gestempeld door kou
door zeehondenbloed, permafrost.

Hoe moeten ze ontdooien
in een wereld van olie, mineralen
zonder kajaks, honden, duisternis?

Kunnen ze hun trots hervinden
de wijsheid van het oude volk
zodat ze zich niet hoeven doden?

Remco Ekkers


Theater!

Een oorlogsschip, decorstukken, gondel
Geitje opgerold, een trotse leeuw, kapot
Geschoten jachtvliegtuig, een witte walvis.

De bergen neergezet, grijs geschilderd
Met afwateringsstrepen, lange dunne
Wolkjes er voor gehangen aan onzichtbare touwtjes.

Knap gedaan. Goede inspeciënten in Groenland.
En dan de lichtkunstenaars! Een lamp er bij
Of één minder, allerlei filters en kleuren.

Ze laten zelfs stukken ijzer uit de hemel vallen
De vrouw, haar hond en haar tent. Ze leggen
Een berg neer in de vorm van een zeehondenhart

Op het toneel: het doden van het prooidier
Met respect, zodat de ziel kan ontsnappen
En in een nieuw dier terugkomen: applaus!

Remco Ekkers

Laatst gewijzigd:04 augustus 2014 09:07