Skip to ContentSkip to Navigation
AlumniBlijf actief

Terugblik 'Een hofreis door de tijd', alumnireis naar China 2010

China-alumnireis 15 – 28 september 2010.

   

Er is ook een uitgebreid fotoverslag

Op 15 september 2010 stapten 21 alumni in het vliegtuig naar Hongkong om een reis te maken in de voetsporen van Johan Nieuhoff, gezant van de VOC, die in de zeventiende eeuw een hofreis naar Peking maakte en in een uitgebreid reisverslag met vele door hem gemaakte tekeningen hiervan heeft bericht. Na 11 uur vliegen, een beetje gammel van hazenslaapjes, landden we om kwart over zeven ’s morgens in Hongkong. Daar worden we welkom geheten door onze reisbegeleider, Remko Tanis, China-correspondent voor de GPD en zelf ook alumnus van de RUG. Tijdens onze busrit naar het hotel kregen we al veel wetenswaardigheden te horen van San, onze lokale gids uit Hongkong.

Veel hoogbouw in Hongkong
Veel hoogbouw in Hongkong

Hoogbouw

Zo vroeg op de dag waren er nog geen hotelkamers beschikbaar en na een kop koffie togen we er op los, met de ferry naar Hongkong-eiland en door de stad, langs de vele zeer hoge gebouwen met daar tussen in nog een aantal oorspronkelijke gebouwen uit de Britse koloniale tijd. Via St. John’s kathedraal kwamen we bij de kabelbaan naar de Victoria’s Peak. De helling is zo steil, dat het lijkt alsof alle gebouwen, waar je langs komt, schuin staan. Rondom de Peak is een wandelweg, waar je tussen het geboomte door fantastische vergezichten hebt over de haven van Hongkong, Kowloon en de Zuid-Chinese Zee. Al in de koloniale tijd was de Peak een toevluchtsoord voor welgestelden om het hete dompige klimaat van de stad te ontvluchten. Ook de gouverneur had daar zijn zomerresidentie. Na de lunch ging het te voet in een stevig tempo bergafwaarts via de Peak Road, bijna net zo steil als de kabelbaan, een aanslag op knieën en quadricepsmusculatuur. Een mooie en vermoeiende eerste dag, waarna men heerlijk kon ontspannen in het zwembad op het dak van het 21 verdiepingentellende hotel; van hier in het maanlicht een prachtige blik over de haven en op Hongkong-eiland.

Ngong Ping Kabelbaan
Ngong Ping Kabelbaan

Immens beeld

Boeddhisme in China drukte ook een stempel op de reis en zo vertrokken we op de tweede dag naar de Nan Liantuin bij het Chi Lin klooster. Het lijkt wel een Japanse tuin, maar volgens onze gids hebben Japanners de Chinese tuinen gekopieerd en is de oorsprong zuiver Chinees. In 1990 zijn tuin en klooster aangelegd volgens de ideeën uit Tangdynastie. Er is een hal, waarin goed wordt gedemonstreerd hoe men alle houtverbindingen maakt, zonder ook maar een ander fixatiemiddel te gebruiken. Er volgt nog een bezoek aan een ommuurd en versterkt woondorp , Tsang Tai Uk, in de negentiende eeuw gebouwd door de Hakka-familie Tsang. Vanaf de vier verstekte torens, ieder op de hoek van de woonvesting, kon het geheel verdedigd worden. Een binnenplein en de vooroudergalerij waren te bezichtigen. Op het eiland Lantau bevindt zich het Po Lin klooster met darbij op de hoogste bergtop een gigantisch Boeddhabeeld,Tian Tan, 34 meter hoog en gebouwd in 1993, tronend op een krans van Lotusbladeren. Zittend in de Ngong Ping kabelbaan hebben we eerst een goed zicht op de luchthaven van Hongkong en kijken we neer op landende en opstijgende vliegtuigen. Wanneer we over de eerste bergtop komen, doemt het Boeddhabeeld op. Hoe groot en indrukwekkend het is, is goed te zien als we onderaan de trap van 268 treden staan en opkijken naar het immense beeld. Gesterkt door een vegetarische lunch in het klooster wagen een aantal de klim omhoog in de trillende middaghitte.

Handelscentrum

De tocht naar de veer-en vissershaven gaat met een bus van het eiland. Langs de weg zijn er veel loslopende runderen te zien. Een deel van de groep leert het uitgaanscentrum, Soho, kennen en komt daar met de langste roltrap ter wereld (800m!).

De volgende dag geeft ons een beeld van de Chinese wijk, Sheung Wan, op Hongkong-eiland. Het is een handelscentrum waar men zeer vele en uiteenlopende specerijen en gedroogde dieren of onderdelen daarvan kan zien. Opvallend is, dat de beste gember hier uit Canada wordt ingevoerd! Voor droogplaatsen is men zeer inventief, zelfs de motorkap van een auto of de parkeerruimte op straat tussen auto’s in worden gebruikt voor dit proces .

Kapper in Hongkong
Kapper in Hongkong

Hollywood Road lag vroeger vlak bij de kustlijn, door uitgebreide landaanwinning ligt hij nu in een druk centrum met talloze antiekwinkels. Het punt dat de Britten als eerste landtong in 1841 in bezit namen, Possessionstreet, is nu een zijstraat van Hollywood Road. Ook de Man Mo tempel ligt aan Hollywood Road. Gebouwd in 1848, is het een historische tempel, vroeger gebruikt door de Chinezen om hun onderlinge geschillen op te lossen. Nu dient de tempel om wensen aan de goden kenbaar te maken. Aan wierookstaven, die opgerold zijn, hangen de wensen op strookjes rood papier geschreven. Zo opgerold, branden de wierookstaven extra lang om de goden op de wens opmerkzaam te maken.

We komen langs een opmerkelijke winkel/werkplaats en kunnen zien hoe doodskisten worden gemaakt. Op Hongkong-eiland zijn er alleen crematies wegens het gebrek aan grond voor begraafplaatsen. Na de lunch op de veerboot op weg naar Cheung Chau zien we zo’n kist met de rouwende familie voor een begrafenis op het eiland. Ook een bruid in witte jurk met sluier en gympjes aan vaart mee met de ferry. Cheung Chau is een visserseiland, maar ook zeer toeristisch. Het is autovrij, op een kleine uitvoering van een brandweerauto en ambulance na. Talrijke restaurantjes aan de boulevard noden tot eten, daarna kan men naar het strand en zwemmen in de baai. ’s Avonds gaat een aantal naar een voorstelling, zoals “Djengis Khan, a choral symphony”, waarmee het orkest van Hongkong het seizoen opende. Men speelde op originele Chinese muziekinstrumenten, in de muziek kon je het gedraaf van duizenden paarden op de steppen horen, de horden Mongolen die China kwamen veroveren, maar ook liefelijke muziek met het heimwee naar de graslanden. Vocale ondersteuning werd geleverd door het “Mongolian Ensemble of the inner Mongolian National Song and Dance Troupe of China”, gestoken in traditioneel kostuum.

Shamian eiland

Op zondag 19 september was het afscheid van Hongkong en stapten we op de veerboot richting Ghangzhou , de hoofdstad van de provincie Guangdong (het vroegere Kanton). We zijn nu echt in China en onze paspoorten worden streng gecontroleerd. Buiten is het nog heter dan in Hongkong. De eerste lunch wordt ons aangeboden door de RUG. Daarna volgt een lange busrit naar ons hotel in Ghangzhou. Onze gids vertelt trots over de Asian games, die er in november a.s. plaats zullen vinden, we rijden o.m. langs een soort Olympisch dorp voor de atleten. We nemen onze intrek in het White Swan hotel op het Shamian eiland in het centrum van Guangzhou. Het is een bekend hotel, waar vele bekende mensen verbleven, zoals koningin Elisabeth van Engeland, maar ook prins Bernhard en Wim Kok. De gerenommeerde koks van het hotel maken sublieme schilderijen van de gerechten, die voor hen geserveerd worden, zeer fraaie zijn te zien in een boek, dat op de kamer ligt.

Restauratie kerk op Shamian
Restauratie kerk op Shamian

Shamian eiland is ontstaan uit een zandbank in de Parelrivier en was al vroeg een centrum van waaruit handel met het buitenland werd gedreven. Daar verbleef ook Johan Nieuhoff met zijn delegatie, tot de keizer hem toestond naar Peking te reizen.

Na de opiumoorlogen in de negentiende eeuw werd het eiland een buitenlandse concessie, 4/5 behoorde toe aan de Britten en 1/5 aan de Fransen. Tijdens een wandeling over het eiland zien we de gebouwen uit deze tijd met Franse of Engelse opschriften. Meerdere vervallen gebouwen worden nu gerestaureerd. In de parken staan bronzen beelden, die een beeld geven van de inwoners vroeger en nu. Ondanks de hoge temperatuur is het toch aangenaam buiten te eten, op een groot terras aan de rivier, waar men van het buffet zoveel mag halen, als men wil. Verlichte en versierde boten varen langs op de rivier.

Yang en Yin

Maandag 20 september: Voor het ontbijt zien we in het nabijgelegen park Chinezen bezig met Tai-Chi. Daarna gaat het ruim 200 kilometer noordwaarts per bus richting Shaogan op weg naar de Nan Hua tempel, tevoren werd geluncht in het naastgelegen klooster (vegetarisch uiteraard),voor de rest van de dag werd het programma gewijzigd. De typhoon Fanapi, die al vernietigend over Taiwan was geraasd, had nu ook het Chinese vasteland bereikt. In de kuststreken was er een massale hoeveelheid regen gevallen en de bewolking met regen trok nu verder het land in. Besloten werd vandaag het Danxiagebergte te bezoeken. Met een kabelbaan gaan we omhoog langs een loodrechte rotswand. Boven op de berg maken we een wandeling en hebben zo, ondanks het licht nevelige weer, een mooi uitzicht op de bijzondere berg-en rotsformaties. Het gebergte staat sinds kort op de UNESCO werelderfgoedlijst. Sommige formaties in het gesteente zijn wel heel bijzonder en laten weinig aan de fantasie over, zoals de Yang (mannelijke) “steen” en de Yin (vrouwelijke) formatie. Alles puur door de natuur gemaakt, zo verzekert Pan, onze gids. Via soms zeer steile trappen gaat het naar beneden en daar aangekomen is er een voorstelling van een lokale volksdansgroep. In Shaogan begint de eerste regen te vallen, gegeten wordt in kleine lokale restaurantjes.

Markt in Renhua
Markt in Renhua

Zou het veel vaker regenen in Shaogan? In ieder geval is er in iedere kamer een royale paraplu voor de gasten. De bus brengt ons die morgen naar Renhua, waar een fort staat, Twin Peaks genoemd, in het begin van de twintigste eeuw door de boeren gebouwd ter bescherming tegen het machtige leger van Chiang Kai Chek. Ondanks ook aanvallen met vliegtuigen, heeft het fort standgehouden. Het regent en het grote gebouw van grijze steen is indrukwekkend. In het centrum staat een gebouw waar men op schilderijen een beeld krijgt van de felle strijd.

In Renhua is het markt, kippen in manden en weer vele exotische handelswaar, alles in de regen. Er zijn veel plastic zeilen gespannen, via gaten stroomt het water op de klanten. In de buurt is het dorpje Maba, waar bij werkzaamheden in grotten in de berg resten zijn gevonden van een menselijke schedel en wat skeletfragmenten, zo ongeveer uit de tijd van de Neanderthaler. Het museum is teleurstellend ouderwets van opzet en uitvoering, in de grotten zijn beelden van de oermensen geplaatst om een idee te geven, hoe zij mogelijk daar hebben geleefd.

Fietsen

Het regent nog steeds, we gaan naar de Nanhua tempel, een 1500 jaar oud en groot tempelcomplex. Dit werd door Hui Neng, de zesde vader van het Zen-Boeddhisme, opgericht. Een beeld naar zijn mummie bevindt zich in de zesde Hal der voorvaderen. Het complex is uitvoerig gerestaureerd en goed onderhouden. Toch jammer van die regen.

We krijgen felle regenbuien over ons heen, maar ’s avonds is het gelukkig droog en een groep gaat naar een nieuw geopend restaurant. De baas is trots op zoveel toeristen en moet met ons op de foto. Hij serveert bier in speciale grote glazen vaten van 3 liter, waar ieder uit kan tappen. In het begin is het nog rustig, maar daarna begint het te lopen en het personeel moet iedere keer weer haastig de opslag in om alweer een nieuw vat uit de verpakking te halen.

Lampions voor het Moonfestival
Lampions voor het Moonfestival

Op woensdag 22 september gaat het weer terug met de bus naar Ghangzhou. In China zijn ook fastfood-restaurants, met Chinese maaltijden. Prima voor een lunch. Het regent nog steeds iets, maar toch zullen we gaan fietsen langs de rivier. Het kost enige moeite om fietsen uit de opslag naar de verhuurster ter plaatse te krijgen. Het blijkt dat ze, naast berekend op Chinese maten, ook nog slecht onderhouden zijn. Er rammelt van alles aan. We besluiten er van af te zien, hetgeen onze Chinese gids wat scheldpartijen oplevert. Het wordt een wandeling langs de rivier. Het is vandaag het Moon- of Mid-autumfestival, een feestdag voor de Chinezen. In principe is het een vrije dag (die ze op zondag weer moeten inhalen!). Volgens gebruik gaan de meeste Chinezen uit eten, wij doen dat daar, waar nog plaatsen zijn, een Italiaans restaurant. Deze avond pasta’s, eten zonder stokjes.

Het is opgeklaard,kinderen, maar ook volwassenen, lopen rond met lampions en ze doen spelletjes. Later die avond kunnen we in het zwembad van het hotelvan de volle maan genieten.

Han-tombe

Donderdag 23 september: Bij het ontbijt loopt het personeel rond in kleding, die doet denken aan het Oktober-Fest. Aan de tafels vele Amerikaanse echtparen met kleine chinese kinderen.

Doordat de Amerikaanse ambassade naast het hotel stond, is het hotel ook een thuishaven voor echtparen, die een chinees weeskind willen adopteren. Ondanks strengere regels van Chinese zijde lijkt dit nog steeds te gebeuren.

We gaan naar het centrum van Guangzhou en bezoeken de 2100 jaar oude Nanyue tombe. Deze werd in 1983 bij toeval ontdekt bij graafwerkzaamheden voor de bouw van een hotel . Het is de oudste en grootste Han-tombe in China, het bezit van de tweede Han-koning Zhao Mei van de westerse Han Dynasty (206 v C – 24 n C). De mummie van de koning wordt tentoongesteld in een kleed van jade. Er tegenover ligt het Yuexi Park, waar de mensen graag zich ontspannen, spelen , kaarten of Chinees schaken. Er staat een groot beeld, dat de legende van de 5 geiten in de stad verbeeldt. Na de lunch gaan we inkopen doen voor de lange treinreis. Nog één keer krijgen we een stortbui van Fanapi over ons heen en dan gaan we op naar het station. Onze gids Pan kijkt een beetje treurig als we afscheid van hem nemen. Pas 21 uur later zullen we weer uit onze comfortabele soft-sleepercoupe’s stappen. We eten in het treinrestaurant, slapen op de banken en kijken de volgende dag naar het Chinese platteland. Er wordt veel maïs verbouwd en het is oogsttijd, maïs in vrachtwagens en drogend op de wegen. Op het land zijn vooral mensen bezig, weinig machines.

’s Middags om 3 uur rijden we het Weststation binnen, het is mooi weer, de lucht strakblauw.

Groep op de Grote Muur
Groep op de Grote Muur

Onze lokale gids in Peking heet Richard Chan (nee, geen familie van..) en wacht ons op met een Nederlands vlaggetje.We logeren in het Grand Hotel Peking, waar tijdens de Olympische Spelen veel medewerkers waren ingekwartierd. Dan haast een ieder zich naar de kamer, want ’s avonds gaat het naar diverse voorstellingen, de Peking Opera, een Kung Fu show en een acrobatenvoorstelling. De acteurs van de opera grimeren zich in een ruimte naast de zaal, je kunt fotograferen naar hartelust.

"Wandeling"

Zaterdag 25 september is de dag van de Chinese Muur. Het traject Jinshanling richting Simatai wacht op ons na een busreis van ruim 11 km. Met voldoende flesjes water en een lunchpakket leggen we de 6 kilometer af. Het mag een “wandeling” heten, maar af en toe is het een regelrechte klauterpartij, met zeer hoge treden. Ook zijn er stukken, waar er al een aanzienlijk verval is. Het laatste stuk naar Simatai is afgesloten voor restauratie, na 21 torens is een pad gemaakt naar een parkeerplaats bij de snelweg. Terug in Beijing zet de bus ons af bij een steegje, waarachter zich de Wudaoying en de Jianchang Hutongs verbergen. Veel Hutongs (kleine traditionele stadswijkjes met veelal smalle straatjes) worden in Peking met de grond gelijk gemaakt, om plaats te maken voor flats, maar een aantal worden gerestaureerd en voorzien van water en elektriciteit. We zien de mensen thuiskomen van het werk, er is een druk fietsverkeer en op de trottoirs spelen groepjes mannen bordspellen. Veel winkeltjes bieden hun waren aan. Naast traditionele zijn er ook designwinkeltjes.

Krokant gefrituurde tor
Krokant gefrituurde tor

Terug in het hotel is er de keuze van het avondeten. Een groep gaat naar de avondmarkt, waar je alles kunt krijgen (en eten) wat er zo op deze aarde rondkrioelt en via de frituur als snack verorberd kan worden. Een krokante tor gaat er zeker wel in.

Kunstdistrict 798

Zondag 26 september is een dag waarop een groepje meemaakt, wat iedere Chinees een maal in zijn leven mee zou moeten maken: de ceremonie van het hijsen van de Chinese vlag op het Plein van de Hemelse Vrede. Dit gebeurt bij zonsopgang, om 6 uur die ochtend. Het hotel staat vlak bij de Verboden Stad, het is een korte wandeling. Rondom het plein raast al het verkeer, op het plein zelf staat al een grote groep mensen achter de afzetting. Wij stoppen bij het touwtje, dat over het trottoir is gespannen en bewaakt wordt door stramstaande militairen. Vlak voor zonsopgang komt een groep militairen met de vlag uit de Verboden Stad marcheren en wordt het verkeer stilgezet. Precies op tijd gaat de vlag omhoog en klinkt het Chinese volkslied. Nadat de militairen teruggemarcheerd zijn, raast het verkeer weer voorbij en wordt op het trottoir het touwtje opgeborgen. Iedereen gaat weer zijns weegs, een enkeling voorzien van een chinees vlaggetje. Later die dag, gaat de hele groep naar het plein. Veel Chinezen laten zich fotograferen met de vlag en de Verboden Stad als achtergrond. Daarna bezoeken we de Verboden Stad. Vooral voor het gebouw met de troon van de Chinese Keizer is het heel hard dringen, het is bijna onmogelijk een glimp hiervan te zien.

’s Middags bezoeken we een van de eerste kunstdistricten in Beijing, 798, de naam van het fabrieksterrein, waarop het district is gevestigd. Cees Hendrikse geeft uitleg, hoe de moderne Chinese kunst zich ontwikkelt, in eerste instantie in dit district, waar we doorheen wandelen en diverse exposities bekijken. Regelmatig wordt Cees hartelijk begroet door Chinese kunstenaars en eigenaren van galeries. Het district is in de loop van de tijd te commercieel geworden voor de echte pionieren van de kunst, die verhuisd zijn CaoChangDi, een ander kunstdistrict. We gaan weer bij een aantal galeries naar binnen, ook bij de galerie van de zoon van Cees.

Onze laatste avond is voor een traditioneel gerecht in Beijing, we wandelen met Richard naar Li Qun, een beroemd Pekingeend restaurant. Aan de muur hangen foto’s van beroemdheden, die ons zijn voorgegaan, voorbewerkte eenden hangen te wachten totdat ze in een openvuur worden geroosterd. Remko Ekkers draagt er zijn mijmering voor over de miljoenpoot op de Chinese muur.

  “Miljoenpoot doet de Chinese Muur

Langzaam, sierlijk, met zijn cilindrisch lijf

Traag glijdt hij de trappen af, horizontaal

Verticaal, horizontaal, verticaal

En gratie Gods, dat is levensmoed.

Tussen toren eenentwintig en

Tweeëntwintig glijdt hij naar voren.

Hij denkt niet, maar hij gaat

golfsgewijs maar zeker naar

Tweeëntwintig, die hij in zijn korte

Leven niet zal halen, maar hij gaat

De trappen af. Voor hem geldt geen

Hoog of laag, op weg naar het einde. ”

Olympische grootsheid
Olympische grootsheid

Olympic Green

Maandag 27 september is de laatste dag in China. Ons hotel is nu druk geworden, een zeer uitgebreide Russische delegatie bevolkt eetzaal en lobby. Om uit te checken moeten we langs diverse potige Russen met zo’n “bobbel”onder hun colbert. Ze zijn meegekomen met de Russische president Medvedev, die bezoek aan Beijing en Shanghai brengt. Rond het plein van de Hemelse Vrede hangen de Chinese en de Russische vlaggen gebroederlijk naast elkaar.

Stagiaires in de lobby krijgen de opdracht om ons naar de bus te brengen, die ons daarna brengt naar de Olympic Green. Het beroemde Bird’s Nest stadion zien we nu van dichtbij. Het stadion is zo groot, dat, zelfs als er veel Chinezen naar een manifestatie komen, het lijkt alsof de belangstelling gering is, en het wordt nauwelijks gebruikt. De Water Cube is omgebouwd tot een subtropisch zwembad, dat recent geopend is.

Rijdend door Beijing komen we langs de gebouwen van de staatszender CCTV, ontworpen door Rem Koolhaas. De Chinezen noemen dit spottend”de grote onderbroek”. Naast dit gebouw staat een tweede kolos, waar brand door vuurwerk voor het Chinese Nieuwjaar in februari 2009 een ware ravage aanrichtte. Het staat er nog steeds geblakerd bij, merkwaardig als je ziet hoe snel gebouwen de grond uit worden gestampt.

In Soho/TheVillage zien we het heel moderne China met winkels van de ons bekende firma’s als Adidas, Nike, en ook the AppleStore. De nieuwe Ipad is net uit en in de winkel is het stampvol Chinezen, die er een uitproberen of er een kopen. Na een lunch bij de Silkstreet Market kunnen nog souvenirs worden gekocht, zijde, jade en parels.

Reünie alumnireis
Reünie alumnireis

Reünie

Dat was het laatste van Beijing en we rijden nu naar het vliegveld. Er is een apart deel, waar het vliegtuig van Medevev staat te wachten, omgeven door vele Chinese vlaggen. Wij gaan door naar Terminal 3 en eerst naar Hongkong en van daaruit naar Amsterdam, een lange vlucht door de duisternis. ‘sMorgens vroeg landen we op Schiphol en nemen we afscheid van elkaar, niet voor lang, want op 6 november hadden we een leuke reünie, waar we weer eens met stokjes aten en smulden van de gerechten, die door Hennie Boelens zelf waren bereid.

We kijken terug op een reis naar een fascinerend land met veel aspecten en we hebben in deze tijd zeer veel gezien. Remko Tanis was een goede reisbegeleider, goed op de hoogte en hij gaf regelmatig de achtergronden en de politieke aspecten weer. Lees ook de artikelen van zijn hand, die regelmatig verschijnen.

Vele foto’s passeerden de revue, ze zijn te zien op Flickr.com na het intoetsen van de zoekwoorden: “China Rug alumnireis”

Er is ook een uitgebreid fotoverslag van deze reis .

Laatst gewijzigd:04 augustus 2014 09:07