Het Oud- Engelse woord 'flagge' betekende eerst alleen zode, maar kreeg na twee eeuwen van overstromingen in East- Anglia – in het gebied dat nu bekend staat als The Broads - ook de betekenis van turf.
Dat stelt de Groningse studente historische taalkunde Petra Jansma komende week op een internationaal veencongres in Finland.
Tussen 1150 en 1450 betekent het woord 'flagge' (vergelijk het Nederlandse woord 'plag' en 'plagge') zode. Deze flagge, de bovenste laag van het veen, gebruikten de Engelsen als grasmat en om huizen en hutten mee af te dekken.
Turf (peat) groeven ze dieper in het veen af om de kachel te stoken, net als op het Europese vasteland. In East-Anglia was daarnaast bijzonder veel turf nodig voor de winning van zout, dat verkregen werd door zeewater te verdampen.
Jansma stelt nu dat in de dertiende en veertiende eeuw de Noordzee het gebied voortdurend onder water zette. De zoutproductie kwam geheel stil te liggen. Het diepe veen werd een ondoordringbaar moeras en noodgedwongen moesten de bewoners de oppervlakte plaggen gaan opstoken. Flagge wordt daardoor in de volksmond het woord voor turf.
